ได้ยินกระแสที่ใครๆพูดกันถึงเรื่องน้องสไปรท์ในฮอร์โมนเดอะซีรีส์ว่าน้องแรงอย่างนั้น แรดอย่างนี้ ทำให้เราอึดอัดขัดใจเป็นอย่างมากกับความจำเป็นที่จะต้องให้คำจำกัดความ (label) คนคนหนึ่งด้วยคำไม่กี่คำ จะด้วยความอินหรือความคิดมาก(ไป)ของเราก็ตามแต่ ทำให้เรารู้สึกว่าเราต้องออกมาเถียงแทนน้องสไปรท์!
รู้สึกไปเองรึเปล่าไม่รู้ ว่าคำที่ใช้เรียกผู้หญิงว่าแรด ต้องเป็นคำที่ถูกตั้งขึ้นด้วยผู้หญิงกันเองที่มีความรู้สึกไม่เห็นด้วย ไม่ยอมรับ เหยียดหยัน ไม่เข้าใจ รวมไปถึงอิจฉาเล็กๆ ปนอยู่ในคำสั้นๆคำนี้ เราใช้คำสั้นๆสรุปตัวตนคนคนหนึ่งในเวลาที่เราไม่รู้จักเค้าอย่างแท้จริง เพราะเมื่อเรารู้จักใครซักคนหนึ่งแล้ว มันเป็นไม่ได้เลยที่เราจะบอกได้ว่าคนคนนี้เป็นยังไงด้วยคำคำเดียว
ทำไมสไปรท์ถึงถูกเรียกว่าแรด เพราะน้องเค้ามีอะไรกับใครไปทั่ว ซึ่งเป็นสิ่งที่สังคมไม่ยอมรับ ทำไมไม่เห็นมีใครพูดเลยว่า เออ เด็กมันฉลาดนะที่ป้องกันตัวเอง เออ มันน่าสงสารเนอะ ที่โดนแฟนไม่เข้าใจ เออ ทำไมมันไม่มีเพื่อนเลยวะ
แต่จริงๆน้องเค้าก็ไม่แคร์หรอกนะว่าใครจะว่ายังไง ความมั่นใจในตัวเองของเด็กคนนี้เป็นสิ่งที่เราชื่นชม เพราะน้อยคนนัก ในวัยที่การยอมรับจากคนรอบข้างเป็นสิ่งสำคัญเหลือเกิน จะสามารถยืนหยัดเป็นตัวของตัวเองอย่างไม่เกรงใจใคร เพราะเธอเลือกที่จพให้ความสำคัญกับเฉพาะคนที่สำคัญ
เราเจอสไปรท์ในตอนที่เธอยังไม่รู้จักความรัก ยังไม่เข้าใจว่าคุณค่าในตัวผู้ชายแบบไหนที่น่าชื่นชม แฟนนักเลงที่ลุยเค้าไปทั่วจึงเป็นทางเลือกที่ดูเข้าที สไปรท์อาจอยากได้รับการปกป้อง มีคนหวงก็ดี มีคนอื่นต้องการชั้นอีกเหรอ อุ๊ยดีจังเลย อาการโหยหาสิ่งที่ขาดหายไปมันแก้ได้อย่างนี้เองมั้ง
แต่เมื่อสไปรท์ได้พบต่อ ได้พบความสัมพันธ์ที่มีความลึกซึ่งกว่าการครอบครองเป็นเจ้าของ ความรักจึงกลายเป็นเรื่องที่ยากขึ้น ความเชื่อใจ การให้อภัย ความเข้าใจ กลายเป็นสิ่งแปลกประหลาดที่เข้ามาเกี่ยวข้อง และในท้ายที่สุด เธอได้เรียนรู้ถึงความเสียใจ ความสูญเสียที่เธอต้องผ่านมันไปให้ได้
ถึงตรงนี้ที่สไปรท์เติบโตขึ้น และเราเองได้รู้จักเธอมากขึ้น เรายังอยากจะให้คำจำกัดความสั้นๆว่าเธอเป็นเด็กแรดอยู่อีกไหม
No comments:
Post a Comment